De belangrijkste functie van een bumper is het beschermen van voetgangers: omdat voetgangers een kwetsbare groep zijn, kan een kunststof bumper de impactkracht op de benen van voetgangers, met name de kuiten, verminderen. Door een verstandig ontwerp van de voorste dwarsbalk kan de ernst van het letsel bij een aanrijding worden beperkt.
Ten tweede wordt het gebruikt om het verlies van voertuigonderdelen bij een botsing op hoge snelheid te beperken. Als de bumper slecht ontworpen is, kan de schade aan deze onderdelen bij een botsing ernstig zijn.
Waarom zijn de bumpers van plastic en gevuld met schuim?
In werkelijkheid werden bumpers lange tijd van staal gemaakt, maar later bleek dat de belangrijkste functie van een bumper het beschermen van voetgangers is, dus was de overstap naar kunststof een logische stap.
Sommige botsbestendige stalen balken worden bedekt met een laag schuim. Deze laag vult de ruimte tussen de kunststof bumper en de botsbestendige stalen balk op, zodat de bumper aan de buitenkant niet zo "zacht" aanvoelt. Het effect is dat bij zeer lage snelheden en geringe krachten de bumper direct onderhoudsvrij is.
Hoe lager de bumper, hoe hoger de reparatiekosten:
Volgens het IIHS-rapport geldt: hoe hoger de bumper, hoe lager de reparatiekosten. Bij veel auto's met een lage bumper, zoals SUV's en pick-ups, fungeert de bumper bij een aanrijding niet als buffer, waardoor de schade aan andere onderdelen van het voertuig relatief groot is.
De reparatiekosten van de voorbumper zijn aanzienlijk hoger dan de reparatiekosten van de achterbumper.
Een van de verschillen is dat de voorbumper uit meer onderdelen van de auto bestaat, terwijl de achterbumper alleen relatief goedkope componenten zoals achterlichten, uitlaatpijpen en achterkleppen bevat.
Ten tweede, omdat de meeste modellen zo ontworpen zijn dat ze aan de voorkant laag en aan de achterkant hoog zijn, heeft de achterbumper een zeker voordeel qua hoogte.
Bumpers met een lage impactsterkte kunnen de impact opvangen, terwijl bumpers met een hoge impactsterkte de kracht overbrengen, verspreiden en dempen, en deze uiteindelijk overdragen op andere structuren van de carrosserie, waarna de carrosserie zelf de impact kan weerstaan.
In Amerika wordt een bumper niet als een veiligheidscomponent beschouwd: het IIHS (Insurance Institute for Highway Safety) ziet een bumper niet als een veiligheidscomponent, maar als een accessoire om de schade bij een botsing met lage snelheid te beperken. Daarom is het testen van bumpers ook gebaseerd op het concept van het verminderen van schade en onderhoudskosten. Er zijn vier soorten IIHS-botsingstests voor bumpers: frontale botsingen van voren en van achteren (snelheid 10 km/u) en zijdelingse botsingen van voren en van achteren (snelheid 5 km/u).